Eski bayramların tadı kalmadıydı da yenisi çok sıkıcıydı da,bunlardan bahsedip beyninizin vidalarını yerinden sökmek gibi bir niyetim yok.
Zira bugün bayramı Adalar a giderek geçiriciğim :))
Herşeyden önce asıl anlatmak istediğim konu,ben eskiden olan bayramlarda ninemin mezarına gidip başımdan geçen her olayı anlatırdım.Şimdi az önce ağladım yatağın üstünde,niye senin yanına gelip yine anlatamıyorum diye...Onunla konuşunca rahatlıyorum ben çünkü...Çocukluğumdan beri öyleydi bu...Az önce de ağladım,aralarda olur böyle bana...Niye senin yanına gelip anlatamıyorum diye ağlarım,mezarına yaslanınca sanki dizlerine yatmışm gibi gelir,çocukluğumdaki gibi...Çocukluğumda hele bana verdiği o çikolatalar yok mu...Tadını halen unutmadım ve ondan sonra hiç bulamaım aynısından...İşte her çocuğun bir kahramanı olur...Benimkisi ninemdi.Ninem dediysem sahiden nine,dedemin annesi boru değil...Ama düşünsene arada enerji farkı olduğu halde anlaşabiliyodum...Şizofren yapım olduğu belliymiş zaten neyin kavgasını yapıyorum ki hala...kabullen geç işte ne cızılıyosun...Bu da eniştemin lafıdır...Sinir olurum :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.