dünyanın en iyi kafasını yaşatır sana
hiç geçmicekmiş bir sarhoşluğun içinde
kafandan aşağı buz gibi sular döker
paramparça olmuş ellerinin üstünde
sigaralar söner
bir kez daha rüyalardan uyanır
seni yakıp yıkıp ezip geçer...
sarhoşluktan yalpalayan adımlarını izler
ve en iyi anını beklermişcesine
ellerinin arasında kayıp gider
seni kar birikintilerinin üstüne iter
hapsolduğun rüyalarını bir bir ateşe verip
arkasına bakmadan ilerler ilerler i-ler-ler
biliyorya nasılda bağımlısı olmuşum bu sarhoşluğun
etrafı saçılsa her bir yana közün
rüzgarla savrulan toz tanelerin
gider döner dolaşır yine onu bulur
sonra susulur
hiçbirşey olmamış gibi
kesikler içindeki bedenini
dünyanın en güzel giysileriyle saklar
yine sarhoşluğa dalar , akar gidersin
seversin işte sadece
başka bi nedeni yok.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.