belki içimizde bizden birşeyler vardır diye
geceleri bekliyorum sevgilim
hep korktuğumuz o karanlık geceleri
hani güneş doğarken sessizlik olurdu
hafif bir soğuk..
gözlerimizi dikerdik bulutlara
huzurum derdin
meleğim derdim
artık öyle değil galiba
bensiz kapanıyor gözlerin
bizim için kurduğun hayalleri
belki bir başkası için kuruyorsundur
kim bilir..
sessizce uyuyorsun yatağında
uyu meleğim ben hala burdayım
sen gidiyorum desende ben hala senleyim
düşüncelerimde aklımda ve
paramparça kalbimin her tanesinde
daha kokun beni terketmemişken
ben senden vazgeçemem.
acıtıyor sevgilim
canım yanıyor
sen bulutlara ve güneşe küssende
ben başında beklerim geceleri
sonra güneş doğmaya başlar
önce bi gözlerimi dikerim bulutlara
sonrası zaten hep aynı hikaye
yüzümden süzülen damlaları
güneş yakarcasın suratımda kurutur
başucuna kıvrılır kaparım gözlerimi
sen dönüp arkanı gitsende
ben hala bıraktığın yerdeyim
sende hala aynı yerinde
düşüncelerimde hayallerimde
kalbimde..
keşke tekrar kulağına fısıldayabilsem
seni seviyorum diye.
ben buna geceleri gündüz etmek diyorum
her gece başucunda beklemekte diyebilirsin
rahat uyu meleğim bensiz bul huzuru
sen gözlerini başkası için açana dek
ben o salak aşığı oynamaya devam edeceğim
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.