tek kişilik kadronla
oscar kazanabilirmişsin aslında
evet evet o kadar güzel seviyormuş rolü yapıyordun ki karşımda
bende ne yaptım biliyor musun ?
sana inandım.
küçük bir çocuğun zombilerden korktuğu gibi
seni yorgan yaptım altına saklandım
o kadar gerçekçi olmasanda
o an gerçekmişsin gibi davrandım.
ve şimdi ne oldu biliyor musun?
o çocuk büyüdü ve o inandığı filme baktı
"Hassiktir ya bildiğin plastik kukla nasıl zombi bu"
deyip filmi direk kapattım
aşk yok artık
sevmekte yok inanmakta
artık bi başımayım hayatın tam ortasında.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.